ChArTe

ประมาณ  6 เดือนที่แล้ว วันแรกที่ผมเขียนเอนทรี่แรกที่นี้ในชื่อ Editor's Talk ใจความของเอนทรี่นั้นหลักๆเลยคือ ที่มาของการมา ณ ที่นี่ คือที่ Exteen แห่งนี้ ผ่านไปหกเดือน บล๊อคนี้ผ่านอะไรมาเยอะ และมีงานเขียนที่มีคุณภาพอยู่จำนวนหนึ่งในหลายๆจำนวน คิดๆดูแล้วก็เป็นจำนวนจริง ให้ละเอียดหน่อยก็น่าจะเป็นจำนวนนับ พอละ วันนี้เราจะมาในรูปแบบที่ไม่เล่นเท่าไร

การเริ่มต้นของสิ่งหนึ่ง คือการสูญเสียของอีกสิ่งหนึ่ง ใครกล่าวไม่รู้ฟังดูเท่ห์ดี เอาเป็นว่า ในเมื่อมันมาถึงจุดๆหนึ่ง บางอย่างมันก็ถึงจุดอิ่มตัว แต่ ไม่ใช่ที่นี่แน่ๆ ที่อิ่มตัว ผมยังมีความคิดดีๆ อีกเยอะ ในหัว อยากมาเขียน อยากมาเล่า อยากมาเมาส์ อยากมาเอียร์ แต่วันนี้ ผมขออย่าง 

ผมขอหยุดเขียนที่นี่ซักพัก สังเกตุคำพูดนะครับ ผมไม่ได้บอกว่าจะหยุดเขียนถาวร ผมบอกว่าจะหยุดเขียน "ซักพัก" คำว่าซักพัก ในที่นี้ หมายถึง จนกว่าจะสอบ GAT PAT ครั้งที่ 3 เสร็จ ฟังดูนานจริงๆ แต่ถ้านับวัน ตอนนี้ เหลือเวลาอยู่ 73 วันบวกกับอีก 12 ชม. ซึ่งมันไม่ได้มากเลยถ้านำมาหารจำนวนหน้าของหนังสือที่กองอยู่ในห้อง 

73 วันหลังจากนี้ ผมคงจะคิดถึงที่นี้ คิดถึงการนั่งดู stat กับจำนวน feed ซึ่งจะว่าไปมันไร้สาระมากเลย แต่ก็ดูทุกวัน หัวหน้าชุดครูฝึก ร.ด. พูดไว้ว่า "ครูพูดจริง ทำจริง" เป็นแบบอย่างที่ดี คำพูดนี่ฟังดูง่าย แต่ปฏิบัติจริงๆ บางครั้งมันก็ยาก 

ถ้าจะถามว่าอธิบายให้มันเข้าใจยากๆหน่อยได้ไหม ผมขอเชื่อมกับเอนทรี่ที่แล้วนะครับ อยากที่บอกไว้ในเอนทรี่ที่แล้ว การที่จุดจะได้มาซึ่งสิ่งที่มันต้องการหรือไม่ก็ตาม คือ เพื่อน มันจะต้องสูญเสียความเป็นหนึ่งมิติ ไป เพื่อแลกกับการที่จะได้มีเพื่อน ผมก็เหมือนกันครับ ถ้าอยากได้สิ่งไหน ก็ต้องสูญเสียบางสิ่ง เอะพูดไปแล้วนิข้างบน 

สุดท้ายแล้ว ผมจะพูดอะไรดี ผมพูดไม่ออก กับการที่จะคิดว่าผมจะไม่ได้บ่นให้ชาวบ้านฟังอีก "ซักพัก" ผมขอจบแบบเงียบๆ ดีกว่าที่จะพูดอะไรที่ไร้สาระออกมาอีก

ปล.แค่จะเลือกชื่อสำหรับเอนทรี่นี้ยังคิดหนักเลย